niedziela, 4 lutego 2018

Projekt (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny Projekt powstał w marcu 1975 r. we Wrocławiu. W jego skład weszli: Zdzisław Janiak - gitara; Paweł Mielczarek - gitara basowa; Tadeusz Blichert - perkusja i Mirosław Bielawski - śpiew. Jeszcze w tym samym roku grupa wzięła udział w festiwalu FAMA '75, a także koncertował wPolsce i NRD. W lutym 1976 r. formacja trafia pod patronat PSJ Kraków i przechodzi reorganizację. Nowy skład zespołu tworzą: Z. Janiak - gitara; Piotr Iskrowicz - gitara; P. Mielczarek - gitara basowa; Henryk Zawada - perkusja i Jerzy Kowalski - śpiew. Grupa zaczęła grać jazz rock i hard rock. Formacja współpracowała ze Stanisławem Wenglorzem i nagrała z nim kilka utworów dla Polskiego Radia. W połowie 1977 r. zespół ponownie zmienia skład: P. Iskrowicz - gitara; Zbigniew Żabowski - gitara; P. Mielczarek - gitara basowa; Krzysztof Krzyśków - perkusja i Włodzimierz Grzesik - śpiew. W rockowym repertuarze grupa występowała w licznych klubach studenckich: Stodoła, Hybrydy, Spodek, Rotunda, Jaszczury. Formacja na swoich koncertach wzmacniała skład o sekcję dętą. Zespół zakończył działalność w 1978 r.

Źródło:
  "Rock we Wrocławiu 1959-2000" - autor Bogusław Klimsa (wyd. Wydawnictwo c2, Wrocław 2016 r.)

niedziela, 14 stycznia 2018

Stowarsi (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny Stowarsi powstał w maju 1968 r. z inicjatywy Rady Zakładowej Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego. Pierwszy skład tworzyli: Krzysztof Ciesielczyk - gitara basowa; Marek Ruszczyński - gitara; Witold Kazimierz Dąbrowski - gitara, saksofon, lider; Leszek Łusiakowski - perkusja i Piotr Polański - śpiew. Pierwszy publiczny występ formacji odbył się jesienią z okazji Dnia Strażaka. W tym czasie grupa zyskała swoją nazwę - Stowarsi (od określenia Stocznia Warskiego).
  W roku następnym zespół występował w imprezach organizowanych przez macierzysty zakład oraz - latem - w stoczniowym ośrodku wypoczynkowym w Dziwnówku.
  Jesienią 1969 r. Stowarsi wystąpili w przeglądzie amatorskich zespołów Szczecina, który odbył się w Zamku Książąt Pomorskich. Zespół zajął drugie miejsce, tuż za grupą Bryczka Cioci Filomeny. Wkrótce potem do formacji dołączył Ryszard Nazdraczew - gitara. Nieco później grupa wystąpiła w programie Telewizji Katowice.
 W roku następnym zespół wystąpił w szczecińskiej Wiośnie Orkiestr. Wkrótce potem z zespołu do wojska odszedł gitarzysta M. Ruszczyński, a dołączył Andrzej Marchel - instrumenty klawiszowe. W zmienionym składzie grupa wystąpiła w lipcu 1970 r. w II Ogólnopolskim Festiwalu Związku Zawodowego Metalowców, gdzie otrzymała wyróżnienie za kulturę muzyczną. Pamiątką po tej imprezie jest płyta "Rytmy metalowców", gdzie Stowarsi wykonują dwa utwory.
  Wkrótce nastąpiły kolejne zmiany personalne. Do grupy dołączył Henryk Śniadowski -  trąbka. Wkrótce potem do wojska odszedł R. Nazdraczew, którego następnie wymienił Jerzy Szlędakowski - gitara, śpiew. W kwietniu 1971 r. formacja zdobyła I miejsce na I Wojewódzkim Przeglądzie Zespołów Amatorskim Związku Zawodowego Metalowców oraz I miejsce na I Wojewódzkim Przeglądzie Zespołów Muzycznych Związków Zawodowych. Sukcesy te zaowocowały występem podczas Wielkiego Koncertu Amatorskich Robotniczych Zespołów Artystycznych w Mielcu. W czerwcu tego roku zespół wystąpił podczas imprez towarzyszących IX KFPP Opole '71. W lipcu 1971 r. grupa wystąpiła na III Ogólnopolskim Festiwalu Zespołów Estradowych Związku Zawodowego Metalowców, gdzie zdobyła I miejsce i Puchar Ministra Przemysłu Ciężkiego (ex aequo z Egent 6 i grupą Zielone Tarcze). Wkrótce potem do formacji dołączył Janusz Mieszek (eks Bizony) - puzon, saksofon barytonowy.
  W marcu 1972 r. Stowarsi wystąpili na IX Festiwalu Muzyki Jazzowej Jazz nad Odrą we Wrocławiu. W silnej konkurencji grupa zdobyła III miejsce (ex aequo z gorzowskim Refleksem) w kategorii zespół jazzu nowoczesnego. Wkrótce potem z formacji odchodzą H. Śniadowski i J. Mieszek. Zespół występował jeszcze na estradach Polski, Czechosłowacji i NRD, ale rozbieżności repertuarowe pomiędzy liderem , a resztą zespołu stawały się coraz większe.
  Stowarsi zakończyli działalność w 1974 r.

NAGRANIA PŁYTOWE

LP ZL539 PN Muza (1971)
[RÓŻNI WYKONAWCY] RYTMY METALOWCÓW
Podarki / Spotkam ciebie
Skład: (1) Andrzej Wyrębski i Stowarsi, (2) Barbara Kwiatkowska i Stowarsi


Źródła:
  "Mocne uderzenie po szczecińsku" - autor: Wojciech Rapa (wyd. Szczecińska Agencja Artystyczna, Szczecin - 2013 r.)" - wspomnienia lidera zespołu Witolda Kazimierza Dąbrowskiego

  http://kppg.waw.pl/

sobota, 13 stycznia 2018

Horoskop (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny Horoskop został założony jesienią 1974 r. W skład grupy weszli: Grzegorz Skawiński - gitara, śpiew; Waldemar Tkaczyk - gitara basowa i Jan Pluta - perkusja. Formacja występowała w klubie Medyk, gdzie muzycy grali na tzw. "fajfach" przez całą wiosnę i lato 1975 r. Latem zespół wystąpił w sopockim Non-Stopie.
  Repertuar grupy opierał sie głównie na standardach rockowych - formacja wykonywała utwory m.in. Jimiego Hendrixa, Led Zeppelin, Deep Purple, Cream oraz "Stratus" Billy'ego Cobhama i "Don't Change Horses" Tower of Power. Muzycy grali także swoje pierwsze kompozycje.
  Po roku istnienia grupa uległa rozwiązaniu. Muzycy znaleźli się w grupie Akcenty Sławomira Łosowskiego, która wkrótce przekształciła się w Kombi.

 Źródło:
"Rockowisko Trójmiasta - Lata 70." - autorzy Stanisław Danielewicz i Marcin Jacobson (wyd Bernardinum - Pelplin, 2017 r.) - gdzie przedstawionio wspomnienia basisty zespołu - W. Tkaczyka.

niedziela, 7 stycznia 2018

Dyliżans Generała (wzmianka)

  Zespół wokalno-instrumentalny Dyliżans Generała został założony w 1977 r. w Dzierżoniowie przez Janusza Kota. W skład grupy weszli: Janusz Kot - gitara, lider; Jerzy Kot - gitara; Ryszard Ferster - instrumenty klawiszowe Włodzimierz Krakus - gitara basowa; Włodzimierz Trzciński - perkusja oraz wokaliści: Teresa Kozak, Piotr Kozerawski i Bogdan Jarguz. Okazjonalnie z formacją występował Tadeusz "Harnaś" Horoszczuk - harmonijka ustna.
  Zespół wykonywał głównie swoje kompozycje. Grupa koncertowała w kraju pod patronatem Państwowego Przedsiębiorstwa Imprez Artystycznych "Impart" we Wrocławiu. Dokonał kilku nagrań w studiu rozgłośni Polskiego Radia w Opolu, a utwory te, oprócz opolskiej anteny, znalazły się na liście przebojów Programu II Polskiego Radia oraz innych audycjach.
  Grupa istniała do 1979 r.

Źródło:
  "Rock we Wrocławiu 1959-2000" - autor Bogusław Klimsa (wyd. Wydawnictwo c2, Wrocław 2016 r.)



Uzupełnienie niniejszego biogramu i zdjęcia zespołu mile widziane!

wtorek, 26 grudnia 2017

Marek Ałaszewski / Klan - Chmura nad miastem [GAD Records GAD CD 066] (CD)

  Miesiąc temu wydawnictwo GAD Records wydało album z nagraniami Pana Marka Ałaszewskiego z ponad dwóch dekad, zarejestrowanych solowo i jako reaktywowana okazjonalnie grupa Klan. Co najważniejsze, dochód ze sprzedaży tej płyty jest przeznaczony na rehabilitację chorego Pana Marka. Dlatego gorąco zachęcam do zakupu tego CD.

 Oto co można przeczytać na stronie wydawnictwa:
  "Klan w swojej oryginalnej odsłonie zakończył działalność w 1971 roku. Marek Ałaszewski, choć dużą część czasu poświęcił na sztuki plastyczne, nie zerwał z muzyką. Wracał do niej co jakiś czas – jako Klan lub pod własnym nazwiskiem. Oto dokument tych powrotów.
  „Chmura nad miastem” to zbiór nagrań z lat 1972-94, realizowanych w różnych składach i okolicznościach. Są tu psychodeliczne piosenki, poruszające ballady, ale też progresywna minisuita i nawet… rap o kawie. Frapująca dokumentacja ponad dwóch dekad poszukiwań nietuzinkowego artysty, który do studia wchodził tylko wtedy, gdy naprawdę miał coś do powiedzenia. Komplet unikatowych, studyjnych nagrań z ponad dwóch dekad uzupełniają dwa nagrania koncertowe reaktywowanego Klanu z 1992 r. Wszystko z oryginalnych taśm!
  Marek Ałaszewski w 2016 r. doznał ciężkiego wylewu, przeszedł dwie poważne operacje i od tego momentu trwa przynosząca skutki, ale niezwykle trudna, długotrwała i kosztowna rehabilitacja. Dlatego też cały dochód z niniejszej płyty przeznaczamy na wsparcie tego szczytnego celu."




   Spis utworów:
 1. Ostatnie prześwity pamięci
 2. Chmura nad miastem
 3. Płyną łzy
 4. Tryptyk
 5. Ballada dla ludzi zmęczonych
 6. Chwila nadziei
 7. Shut Up
 8. Ćma
 9. Kawiarz
10. Should Be (live)
11. Po co mi ten raj (live)

  Skład:
Marek Ałaszewski – śpiew, gitara, instrumenty klawiszowe
Tomasz Jaśkiewicz – gitara
Tomasz Buttowt – perkusja
Marian Pawlik – gitara basowa
Dariusz Jurewicz – gitara
Jerzy Młynarz – perkusja
Wojciech Waglewski – gitara
Artur Łobanowski – gitara, śpiew
Wojciech Ruciński – gitara basowa
Radosław Nowakowski – konga
Piotr Gąssowski – gitara
Krzysztof Poliński – perkusja
  Orkiestra Rozrywkowa PRiTV w Poznaniu, dyr. Leszek Paszko

niedziela, 17 grudnia 2017

Polanie / Nowi Polanie - Długo się znamy (CD)

Polanie / Nowi Polanie - Długo się znamy - Nagrania archiwalne z lat 1966-1968 [Kameleon Records KAMCD 69] (CD)

  W tym tygodniu nieoceniona firma fonograficzna Kameleon Records wydała pierwszą - z zaplanowanych dwóch - płytę CD z niepublikowanymi dotychczas radiowymi, telewizyjnymi i koncertowymi nagraniami pierwszej polskiej supergrupy - Polanie oraz jej kolejnego wydania - Nowi Polanie. I znowu wielkie, radosne zaskoczenie (choć nie tak wielkie jak przy okazji albumu Nastolatków). Ale ta płyta Polan stanowi istotne uzupełnienie jedynego dotychczas wydanego przed półwieczem albumu formacji (choć ostatnio wznowionego na płycie CD).

  A oto jak reklamuje płytę wydawnictwo:
 "Album jest pierwszą z planowanych dwóch części kolekcji zbierającej komplet radiowych, telewizyjnych i koncertowych, jednym słowem niepublikowanych nagrań zespołu z lat 1965-1968. Płyta prezentuje Polan w szczytowym momencie ich kariery, kiedy to zafascynowany dokonaniami The Animals, The Rolling Stones, czy The Yardbirds zespół prezentował bezkonkurencyjnego na naszym ówczesnym rynku, rasowego rhythm and bluesa i bluesa.
  Wyborny zestaw radiowych, telewizyjnych i koncertowych 19 nagrań (czyli ponad 79 minut muzyki) pierwszej polskiej supergrupy – Polanie. Album uzupełnia 7 nagrań formacji Nowi Polanie z 1968 r. 6 nagrań to odpowiedniki radiowe nagrań zamieszczonych na jedynym LP zespołu. 19 utworów nie posiada swoich odpowiedników płytowych.  dwa unikatowe nagrania koncertowe "Can-Can" i "Nie wiem sam" z lat 1966/67. 7 jazzująco-soulujących nagrań stanowiących komplet rejestracji kolejnego wcielenia grupy – Nowi Polanie z Wojciechem Skowrońskim i Daną Lerską w rolach wokalistów.
  Materiał zremasterowany z taśm matek oraz najlepiej zachowanych kopii, zawiera niezwykle starannie i pieczołowicie odrestaurowane brzmienie – bez nadmiernej kompresji i przesadnego odszumiania. Album uzupełnia dwudziestostronicowa kolorowa książeczka zawiera mnóstwo unikatowych fotografii. Wszystkie zamieszczone utwory po raz pierwszy na CD!
  Pozycja więcej niż obowiązkowa dla wszystkich fanów polskiego rocka, big beatu, rhythm and bluesa!"
   
  Spis utworów :
 1. A ty pocałujesz mnie (wersja radiowa)   (3'03)
 2. Nie tylko ty (wersja 1)   (2'25)
 3. Nie lubię się wzruszać   (2'04)
 4. Ciebie wybrałem (wersja radiowa)   (3'17)
 5. Cool Jerk (wersja radiowa)   (3'05)
 6. Deszcz i wiatr   (3'16)
 7. Tak niewiele w życiu mam   (2'22)
 8. Lucille   (4'10)
 9. Nie wiem sam (wersja radiowa)   (2'08)
10. Nieprawda, nie wierzę (wersja radiowa)   (4'14)
11. Boom Boom   (3'24)
12. Długo się znamy (wersja radiowa)   (2'47)
13. Podobni do mew   (3'07)
14. Dziwny dom   (2'59)
15. Złoty saksofon   (4'02)
16. Nie tylko ty (wersja 2)   (2'27)
17. Every Little Bit Hurts   (4'38)
18. Can Can (live - Gitariada 1966)   (2'12)
19. Nie wiem sam (live - Zgaduj Zgadula 1967) (2'19)
20. Śniło mi się   (3'25)
21. Do jeziora spadła gwiazda   (3'34)
22. Rzuciłbym to wszystko   (2'27)
23. Piekło i niebo   (3'05)
24. Zenek   (2'23)
25. Pierwszy dzień jesieni   (2'50)
26. Ty, wszędzie ty   (2'19)





   Od siebie dodam, że to wspaniały prezent na gwiazdkę, który sam sobie sprawię. I co polecam innym entuzjastom zespołu i polskiej muzyki rockowej. Nie musi być tylko z tej okazji...

sobota, 16 grudnia 2017

Nastolatki - Żegnajcie najmilsze lata [Kameleon Records KAMCD 71] (CD)

  W końcu listopada 2017 r. firma fonograficzna Kameleon Records wydała płytę CD z utworami, nieistniejącego od pół wieku, wrocławskiego zespołu Nastolatki. Jak dla mnie to zaskakująca, ale jakże miła sercu, niespodzianka! Za takie podarunki dla fanów trzeba to wydawnictwo pochwalić i poprosić o kolejne takie niesamowite zaskoczenia.
  A oto co można przeczytać na stronie internetowej Kameleona:

  "Po raz pierwszy w historii - kompletny zestaw (w 100% nigdy niepublikowanych) zachowanych nagrań, legendarnej wrocławskiej grupy Nastolatki. 16 nagrań - ponad 44 minut muzyki!
  Wszystkich, którzy sugerując się sympatyczną nazwą zespołu spodziewają się posłuchać miłej i łatwo wpadającej w ucho muzyki, czeka spory szok. Nieco wbrew swojej (młodzieżowo-niewinnej) nazwie, nieszablonowa twórczość Nastolatków zaskakuje już od pierwszych taktów.
  Po wczesnym okresie działalności w którym grupa prezentowała głównie instrumentalne okraszone nieschematycznymi i oryginalnymi melodiami nagrania nawiązujące do stylu The Shadows, formacja ewoluowała w prawdziwą muzyczną petardę.
  Ostre wokale, przesterowane partie gitar, garażowe brzmienie i melodyka, jaka z pewnością była wówczas mocno szokująca dla rodzimych odbiorców, stały się znakiem rozpoznawczym formacji. Zespół z dużą swobodą i naturalnością czerpał amerykańskiego garage beatu i brytyjskiego rhythm and bluesa, będąc bez wątpienia jedną z naszych najciekawszych grup tamtego okresu.
  Materiał został zremasterowany z taśm matek oraz najlepiej zachowanych kopii przez leadera grupy Aleksandra Nowackiego.
  Edycja w rozkładanym card sleevie ze specjalną kopertą na płytę.
Pozycja więcej niż obowiązkowa dla wszystkich fanów polskiego big beatu i tropicieli początków naszego  rodzimego rocka."

  Spis utworów:
 1. Grają Nastolatki   (1'23)
 2. Z miejsca na miejsce   (2'04)
 3. Żegnajcie najmilsze lata   (2'13)
 4. Pozdrowienia od synka   (3'01)
 5. Mieszkam sobie na poddaszu   (1'56)
 6. Zabawa   (3'29)
 7. Dość kłamstwa   (3'51)
 8. Zmienisz się   (2'43)
 9. Wciąż przed siebie (live - Opole 1964)   (2'30)
10. Cztery słońca (live - Opole 1964) (2'20)
11. Zawsze sam (live - Gdańsk 1966) (2'19)
12. I znowu wokół szary dzień (live - Gdańsk 1966) (3'53)
13. Dość kłamstwa (live - Gdańsk 1966) (4'06)
14. Podkład instrumentalny #1 (2'19)
15. Podkład instrumentalny #2 (2'35)
16. Podkład instrumentalny #3 (2'44)



  Od siebie dodam, że ogromnie raduje serce miłośnika bigbitu wydanie kolejnego "debiutanckiego" albumu zespołu nieistniejącego już od 50 lat. Tym bardziej dziękuję wydawnictwu Kameleon Records za wysiłek w znalezieniu materiału i wydanie go na płycie CD. Dlatego zachęcam do nabycia tej (i innych) pozycji, aby firma miała interes w wydaniu kolejnych.

sobota, 9 grudnia 2017

Rock we Wrocławiu 1959-2000 [książka]

  Niedawno kupiłem książkę Pana Bogusława Klimsy pt. "Rock we Wrocławiu 1959-2000" [wyd. Wydawnictwo c2, Wrocław, 2016 r.]. Pierwsze, co się rzuca w oczy to bajeczne kolory tego albumu, pomimo tego, że większość zdjęć jest przecież czarno-biała. Drugim plusem, jak dla mnie, jest przedstawienie krótkich notek biograficznych wielu zespołów z Wrocławia w formie napisanej encyklopedycznie, bez zbędnych wtrętów, czy "ubarwiaczy". Wprost do zamieszczenia tutaj...
  Na ponad 300 stronach zamieszczono dużą ilość informacji o muzyce rockowej i jej wykonawcach ze stolicy Dolnego Śląska. Album jest podzielony na jedenaście rozdziałów:
1. Jak to z rockiem z Wrocka było
2. Filary polskiej rockowej sceny, czyli zespołów wrocławskich wielka złota dziesiątka - gdzie autor przedstawił jedenaście formacji:
  Nastolatki, Błękitna Cienie, ELAR / ELAR-5, Romuald i Roman, Pakt, Nurt, Klaus Mitffoch, Easy Rider, Porter Band, Stalowy Bagaż i Recydywa Blues Band (jako bonus)
3. Panorama wrocławskich zespołów rockowych (zawierająca wspomniane wcześniej notki o zespołach)
4. Galeria muzyków
5. Instrumenty i sprzęt, czyli jak to z wiosłami, paczkami i piecykami było
6. Wiele szumu i frasunku wokół wrocławskiego punku
7. Gitarowy record
8. Gdzie się we Wrocławiu rocka grało i śpiewało
9. Rock we wrocławskiej prasie, radiu i telewizji
10. Siedmiu wspaniałych, czyli wybrana wrocławska dyskografia rockowa
11. Lista kapel, zespołów, formacji, grup i ansambli w naszym kraju

  Nie wiem, czy to było zamierzone, ale mnie rozbawiło zamieszczenie spisu kilkudziesięciu "bulwersujących lub co najmniej zaskakujących" nazw polskich punkowych kapel. Niektóre, jak Defekt Muzgó czy Kombajn Do Zbierania Kur Po Wioskach to uznane formacje. Jednak dla mnie nic nie pobije nazwy zespołu występującego na I Ogólnopolskim Festiwalu Awangardy Beatowej - 96 Uniesienie Miłosne Ciotki Klotyldy Czyli Przymusowe Stowarzyszenie Właścicieli Młynków Do Pieprzu. Wtedy taka ekstrawagancka nazwa wymagała wiele odwagi...
  Do książki dołączony jest albumik "Galeria Gitarą i Pędzlem Prezentuje", gdzie zamieszczono 23 obrazy, rysunki i kolaże, których autorami są: Aleksander Mrożek, Roman Runowicz,Krzysztof Skarbek, Krzysztof Kłosowicz oraz Lech Janerka i Eugeniusz Stankiewicz.
  Warto zapoznać się z tym albumem, który wart jest swojej ceny. Polecam.



Ilustracja ze strony empik.com

sobota, 11 listopada 2017

Dżamble - Każdy marzy, każdy śni (płyta CD wydawnictwa GAD Records)

  Dawno nie wchodziłem na stronę wydawnictwa GAD Records, które oprócz propozycji z zakresu muzyki jazzowej i filmowej, wydaje albumy z kregu polskiego rocka. Po kwietniowej premierze materiału Stalowgo Bagażu, w końcu października wydawnictwo sprawiło niespodziankę w postaci nowego albumu krakowskich Dżambli, choć nagrania liczą sobie już blisko cztery dekady. Zawsze cieszy fakt "znalezienia" nagrań naszego bigbitowego wykonawcy i wydania go na płycie CD lub - coraz popularniejsze niestety - na trzeszczącej i wiele droższej LP.
  Oto co o płycie pisze GAD Records na swojej stronie:
  "W 1979 roku krakowski zespół Dżamble niespodziewanie wrócił na scenę. Z nową energią, składem i brzmieniem. Polska mapa funkowo-soulowych brzmień wzbogaciła się o nowy, bardzo znaczący punkt…
  Doskonale zgrana sekcja rytmiczna, wzbogacona o instrumenty klawiszowe i saksofon stanowiła wyśmienity wehikuł dla jak zawsze mocnego, pełnego emocji głosu Andrzeja Zauchy. Sprawdzał się zarówno w nowej, funkowej wersji „Szczęście nosi twoje imię” czy zaopatrzonym w zakręcone refreny „Przed dniem”, jak i w subtelnych balladach ( „Bezsenność we dwoje”, żarliwie soulowe „Rzeko płyń szeroko”). Obok autorskich nagrań zespołu w programie płyty znalazły się także dwa covery – w tym doskonała wersja „Lady Love” Lou Rawlsa. Część nagrań ukazała się wówczas na singlach. Teraz komplet po raz pierwszy pojawia się na CD.
  Materiał został zremasterowany w Szwecji przez Andrzeja Poniatowskiego. W książeczce historia tej wyjątkowej inkarnacji Dżambli i unikatowe zdjęcia z archiwów Ryszarda Kwaśniewskiego."

CD GAD CD 063 GAD Records (2017)
DŻAMBLE - KAŻDY MARZY, KAŻDY ŚNI




   Spis utworów:
 1. Jak zmienić świat
 2. Szczęście nosi twoje imię
 3. Bezsenność we dwoje
 4. Każdy marzy, każdy śni
 5. Lady Love
 6. Przed dniem
 7. Jeszcze w sercu radość
 8. Rzeko płyń szeroko
 9. Just The Way You Are
              Nagrania z 1979 r.

 Skład:
Andrzej Zaucha – śpiew, saksofon tenorowy
Ryszard Kwaśniewski – saksofon altowy
Stefan Sendecki – pianino, syntezator
Wiesław Wilczkiewicz – gitara
Marian Pawlik – gitara basowa
Benedykt Radecki – perkusja

 Źródło:
 http://gadrecords.pl/portfolio/dzamble-kazdy-marzy-kazdy-sni-cd/

niedziela, 29 października 2017

Antykwa (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny Antykwa powstał w grudniu 1967 r. w Tarnobrzegu, gdzie funkcjonował przy miejscowym Technikum Górniczym. Grupę tworzyli: Bronisław Zwierzyński - gitara; Krzysztof Zwierzyński - instrumenty klawiszowe, lider; Adam Jodliński - śpiew, gitara basowa; Zbigniew Czarniecki - saksofon i Jerzy Mroczka -perkusja.
  Antykwa wykonywała muzykę opartą na bluesie, jazzie i bigbicie. Repertuar formacji składał się z kompozycji członków grupy, do których teksty pisał literat Ryszard Zamojski. Wkrótce zespół przeszedł pod opiekę Zakładowego Domu Kultury w Tarnobrzegu a od 1969 r. reprezentował Zakładowy Dom Kultury Huty Szkła Okiennego w Sandomierzu. Grupa odniosła wiele znaczących sukcesów na festiwalach wojewódzkich i krajowych, m.in. zwyciężyła zespołowo podczas III Kieleckiej Musicoramy, gdzie wyróżniony został także perkusista, J. Mroczka.
  Największym osiągnięciem formacji było zajęcie V miejsca na Ogólnopolskim Festiwalu Awangardy Beatowej w Kaliszu w  listopadzie 1969 r., gdzie podkreślono wartościowe poszukiwania muzyczne zespołu. Grupa zdobywała pozytywne recenzje krytyków, m. in. Jana Ptaszyna Wróblewskiego i Romana Waschko. Jesienią 1970 r. w studio  rozgłośni Polskiego Radia w Kielcach formacja nagrała trzy swoje utwory: "Refleksje", "Aż staniesz się nasieniem" i "Wrzesień", które później były wyemitowane również na antenie Programu III Polskiego Radia, w audycji poświęconej zespołowi i jego muzyce.
  Grupa zakończyła działalność w październiku 1972 r. Po rozwiązaniu zespołu jego muzycy realizowali własne plany artystyczne. Większość z nich ukończyła studia muzyczne i wszyscy do dzisiaj czynnie funkcjonują w ruchu muzycznym.


Antykwa (1969) 
od lewej: J. Mroczka, K. Zwierzyński, A. Jodliński i B. Zwierzyński

Antykwa (1971)
od lewej: Z. Czarniecki, A. Jodliński, J. Mroczka, B. Zwierzyński i K. Zwierzyński.
'

Muzycy Antykwy dzisiaj (2017 r.)

Źródła:
 informacje przesłane przez Pana Krzysztofa Zwierzyńskiego
 informacje zawarte w broszurze informacyjnej Ogólnopolskiego Festiwalu Awangardy Beatowej w Kaliszu (1969 r.)
 zdjęcia - z archiwum Pana Krzysztofa Zwierzyńskiego


Wielkie podziękowania dla Panów Bronisława i Krzysztofa Zwierzyńskich za przekazane informacje i chęć współpracy w napisaniu tego biogramu!

  W ostatnich latach pojawiają się nagrania Antykwy - w kąciku "Ze szpulowca bigbitowca", który jest częścią programu Wojciecha Manna "Piosenki bez granic". W kwietniu 2017 r. był zaprezentowany fragment utworu zespołu pt. "Aż staniesz się nasieniem". Prezentujący to nagranie - red. Michał Owczarek - powiedział, że zespół wyprzedził swoje czasy. Rzeczywiście, po wysłuchaniu tego songu można stwierdzić, że ten utwór wpisuje się w - istniejący kilkanaście lat po rozwiązaniu Antykwy - ruch zimnofalowy w Polsce. Dla mnie sytuuje się tak pomiędzy "I znowu ktoś przestawił kamienie" i "Pere Lachaise" grupy Variete.
I jak zawsze, zespół pojawiający się o wiele za wcześnie, nie znalazł wielu fanów i jego żywot okazał się krótki. Dodając do tego polskie realia przełomu lat 60/70 i omnipotencję państwa, nie może to nikogo dziwić...