niedziela, 18 marca 2018

Krokusy (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny powstał w czerwcu 1965 r. we Wrocławiu, przy MDK na ul. Kołłątaja. Grupę tworzyli: Aleksander Mokrzycki - gitara, śpiew; Adam Birnbaum - gitara, organy, śpiew; Henryk Nieradko - gitara basowa, Andrzej Sztrajt - perkusja, lider.  W swoim repertuarze formacja miała bigbitowe transkrypcje muzyki klasycznej, m.in. preludiów Fryderyka Chopina i utworów Jana Sebastiana Bacha. W niektórych utworach grupie towarzyszył kwartet smyczkowy.
  W 1966 r. zespół został laureatem I Młodzieżowego Turnieju Zespołów Muzyki Rytmicznej we Wrocławiu  i zdobywcą pucharu przechodniego ZD ZMS Wrocław-Śródmieście. W 1967 r. otrzymał wyróżnienie na IV Ogólnopolskim Przeglądzie Muzyki i Piosenki. Formacja koncertowała w NRD, a w 1968 r. wziął udział w Wiosennym Przeglądzie Muzyki Rytmicznej Wrocław '68 zorganizowanym w klubie ZMS Piwnica Świdnicka.

Źródło:
  Rock we Wrocławiu (1959-2000) (autor: Bogusław Klimsa) [wyd. Wydawnictwo c2, Wrocław - 2016 r.]
 
Uzupełnienie biogramu i fotografie grupy mile widziane!

niedziela, 11 marca 2018

Piotr Janczerski nie żyje

  We  wtorek, 6 marca 2018 r., po ciężkiej chorobie zmarł Piotr Janczerski. Legendarny muzyk był konferansjerem i wokalistą Niebiesko-Czarnych, a potem liderem i wokalistą No To Co, a następnie Bractwa Kurkowego 1791. Później współpracował z innymi wykonawcami, m.in grupą Babsztyl. W 1993 r. z pozostałymi muzykami formacji reaktywował No To Co, z występów w którym zrezygnował kilka lat później. Artysta miał 79 lat.

Piotr Janczerski (fot. Bartłomiej Banaszak/PAP)
 Źródła:
   http://muzyka.dziennik.pl/news/artykuly/570293,lodz-zmarl-kompozytor-autor-tekstow-i-wokalista-piotr-janczerski.html,komentarze-popularne,1
   https://www.polskieradio.pl/5/3/Artykul/2054342,Zmarl-Piotr-Janczerski-byly-wokalista-No-To-Co-i-NiebieskoCzarnych
   http://www.rmf24.pl/kultura/news-nie-zyje-piotr-janczerski-wokalista-niebiesko-czarnych-mial-,nId,2554681 (tekst i zdjęcie)




niedziela, 4 marca 2018

Jolanta Borusiewicz

  Jolanta Borusiewicz (wł. Jolanta Borusiewicz-Widegren) - wokalistka, kompozytorka, autorka tekstów.
  Jako nastolatka wygrała konkurs „Szukamy Młodych Talentów” zorganizowany przez krakowską rozgłośnię Polskiego Radia. W 1966 r. rozpoczęła współpracę z zespołem Jazz Band Ball, z którym - w ciągu blisko dwuletniej współpracy - wystąpiła na Festiwalu Jazz nad Odrą i odbyła pierwsze zagraniczne tournee po ZSRR i Francji, gdzie razem z nimi brała udział w Międzynarodowym Festiwalu Młodzieży.
  Wokalistka krótko współpracowała z krakowskimi Dżamblami, gdzie wykonywała standardy jazzowe m.in z repertuaru Raya Charlesa.
  W 1968 r. kilkakrotnie została laureatką Giełdy Telewizyjnej "Proszę dzwonić", śpiewając m.in. piosenki: "Dziura w niebie", "Kto wie", "Może pokocham cię". Została zauważona przez artystów z Teatru Wagabunda, który tworzyli m.in.: Bogusław Kobiela, Mieczysław Czechowicz, Marian Załucki, Lidia Wysocka, Maria Koterbska, Tadeusz Chyła. Z Wagabundą wiosną 1968 r. odbyła trzymiesięczne tournee w ZSRR, a jesienią tego roku przez miesiąc występowała we Francji.
  W tym samym roku po raz pierwszy wystąpiła na VI Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, gdzie zdobyła nagrodę za debiut piosenką "Komu w drogę temu czas". Wokalistka występowała podczas Pierwszego Festiwalu Zespołów Młodzieżowych o Kotwicę Sopockiego Lata '68, gdzie śpiewała, obok Hanny Koniecznej i Jacka Zielińskiego, z zespołem Skaldowie. W ramach imprez towarzyszących wystąpiła w koncercie z Czesławem Niemenem oraz w ramach Sopockiego lata w I części recitalu Czesława Niemena.
 J. Borusiewicz zdobyła 2 nagrodę na II Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Soczi (28.09.1968-4.10.1968) oraz specjalną nagrodę czasopisma "Sowieckaja Kultura" i specjalną nagrodę Radia i Telewizji ZSRR. Tamtejsza publiczność polubiła wokalistkę, a specjalnie dla niej skomponowana przez W. Kudriaszowa piosenka "Wrzesień" stała się przebojem. Wkrótce potem, piosenkarka reprezentowała Polskę na festiwalu "Coupe Musicale d'Europe" w Innsbrucku. Podczas powrotu z tej imprezy została ranna w wypadku samochodowym.
  W roku następnym piosenkarka wystąpiła podczas VII KFPP Opole '69, gdzie otrzymała specjalną nagrodę ZAKR za wykonanie piosenki "Hej dzień się budzi". Na imprezie wokalistce akompaniował łódzki zespół Bumerang. Z tą grupą artystka zaśpiewała także na festiwalu sopockim.
  W 1971 r. piosenkarka ponownie wystąpiła na festiwalu opolskim, gdzie zaśpiewała piosenkę "Zaproszenie do snu".
  J. Borusiewicz brała udział w wielu Giełdach Radiowych, programach TV, widowiskach muzycznych, m.in w "Markiza, kochanka, charmaine... Arsene Lupin", ”Życie Gaugaina”, "Przeminęło z wiatrem". Nagrała dla krakowskiego ośrodka TVP recital pt. "Nad jeziorem dzień się budzi", krótkometrażowy film o Krakowie dla TV w NRD. Piosenkarka nagrywała dla takich rozgłośni jak Deutsche Rundfunk w Kolonii i Dusseldorfie. Występowała w programach TV w Pradze, Bratysławie, Dreźnie, Lipsku, Sofii, Belgradzie, Budapeszcie, Zadarze, Soczi, Moskwie, Insbrucku, Wiedniu, Berlinie, Paryżu.
  W 1973 r. rozpoczęła studia na Wydziale Filozoficzno – Historycznym UJ w Krakowie, nie tracąc kontaktu z piosenką. W tym okresie współpracowała z Estradą Krakowską wraz ze znanymi aktorami scen krakowskich. Występowała także w cyklicznym programie TV Kraków "Spotkanie z Balladą", obok Jerzego Stuhra i Anny Dymnej.
  W 1978 r. wyszła za mąż, za obywatela Szwecji i w tym samym roku po obronie pracy magisterskiej wyjechała na stałe do tego kraju. Tam podjęła pracę jako pedagog, pracując w Sztokholmie, zarówno prowadząc kursy dla dorosłych, jak i realizując zajęcia z dziećmi i młodzieżą. Założyła teatrzyk dla dzieci oraz stuosobowy chór dziecięcy, który prowadziła i z którym przez kilka lat występowała na koncertach.
  W latach 1995-2000 wokalistka występowała ze znanymi szwedzkimi orkiestrami jazzowymi. W 2000 r. rozpoczęła współpracę z muzykiem Leszkiem Jarmułą, z którym do dzisiaj współpracuje i który aranżuje i nagrywa jej piosenki. Wspólnie produkują materiały video, które można obejrzeć na YouTube. Z L. Jarmułą występowała na scenach Szwecji i Polski. Wielokrotnie organizowała i brała z nim udział w koncertach charytatywnych.
 W 2002 r. Jolanta Borusiewicz otrzymała nagrodę Polonii Szwedzkiej w kategorii Artysta Roku.
 W 2006 r. otrzymała wyróżnienie od Związku Szwedzko-Polskiego za rekonstrukcję powstałej w 1974 r. pięknej grupy rzeźb Władysława Hasiora "Słoneczny rydwan" w Södertälje, częściowo zdewastowanej i zarośniętej kosodrzewiną.
 26 maja 2011 r. artystka została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, przyznanym przez Prezydenta RP, Bronisława Komorowskiego, za krzewienie kultury polskiej poza granicami kraju. Uroczyste wręczenie Krzyża odbyło się w Ambasadzie Polskiej w Sztokholmie.
  Na Festiwalu Poezji "XI Wrzosowisko 2010" w Piwnicznej została wyróżniona za wiersz "Zagubiona", który opublikowano w antologii "Tam gdzie płaczą skały". J. Borusiewicz nie tylko komponuje, ale pisze teksty do swoich piosenek, maluje także akwarele i fotografuje. W lutym 2012 r. w Sztokholmie odbyła się wystawa jej fotografii "Zamrożony świat". W 2014 r. J. Borusiewicz wydała tomik wierszy pt. "I znów dzień się budzi". Do tomiku dołączona jest płyta CD, gdzie autorka czyta swoje wiersze na tle improwizacji L. Jarmuły.
  Od ponad 30 lat wspiera organizacje działające m.in. na rzecz dzieci chorych na raka i osób głuchoniemych oraz organizację ochrony środowiska naturalnego - WWF.


Zainteresowanym działalnością Jolanty Borusiewicz polecam Jej stronę internetową:
www.jolantaborusiewicz.com



Jolanta Borusiewicz



NAGRANIA PŁYTOWE:

LP XL-0488 PN Muza (1968)
[RÓŻNI WYKONAWCY] MIKROFON I EKRAN - FPP OPOLE '68
Komu w drogę temu czas
  Skład: J. Borusiewicz i Orkiestra PRiTV p/d B. Klimczuka

LP XL-0552 PN Muza (1969)
[RÓŻNI WYKONAWCY] MIKROFON I EKRAN - VII KFPP OPOLE '69
Hej dzień się budzi
  Skład: J. Borusiewicz oraz Bumerang i Alibabki

LP XL-0757 PN Muza (1971)
[RÓŻNI WYKONAWCY] PREMIERY - OPOLE '71
Zaproszenie do snu

LP SXL-0775 PN Muza (1971)
[RÓŻNI WYKONAWCY] DYSKOTEKA 2
Zaproszenie do snu

EP N-0589 PN Muza (1970)
[RÓŻNI WYKONAWCY] TELEWIZYJNA GIEŁDA PIOSENKI (4)
Może pokocham cię

LP ZZD -- 025517-025518 Miełodia [ZSRR] (1968)
[RÓŻNI WYKONAWCY] SOCZI-68 - II MIEŻDUNARODNYJ FESTIWAL MOŁODIOŻNOJ PIESNI
Komu w dorogu tomu pora
 wyk. J. Borusiewicz i Orkiestra p/d Ju. Siłantiewa

CD POINT MUSIC (1999)
[KATARZYNA GAERTNER] ZŁOTE PRZEBOJE (PLATYNOWA KOLEKCJA)
Hej dzień się budzi
  Skład: J. Borusiewicz oraz Bumerang i Alibabki
    Wskutek żenującego błędu wydawcy, na okładce płyty nie jest wymieniona wokalistka wykonująca ten utwór, w tym wypadku Pani Jolanta. Opisany on jest jako "Bumerang/Alibabki - Hej dzień się budzi". Czym to było spowodowane? Nie wiem...


Specjalnie na potrzeby tego biogramu Pani Jolanta wykonała spis wykonywanych przez siebie piosenek:

Utwory własne (tekst i muzyka - Jolanta Borusiewicz) w języku polskim:
1) Bez pozwolenia
2) Ból
3) Chociaż jeden dzień
4) Góralka
5) Kocha czy nie?
6) Koniec maskarady
7) Moje cztery pory roku
8) Pchaj do przodu
9) Rodzi sie człowiek
10) Stop!
11) Ten zielony szal
12) W Nowy Rok
13) Wróć
14) Zapraszam do kawiarenki
15) Zimowy pejzaż barw

Utwory własne (tekst i muzyka - Jolanta Borusiewicz) w języku angielskim:
1) Busy Day
2) Call Me
3) Frozen Lake
4) I Say Stop
5) I Will Be
6) In The Dark
7) In The Deep
8) Love Was Coming
9) Lullaby for Marcus
10) Young You Can Stay
11) People

Utwór (tekst Jolanta Borusiewicz i Marek Birner, muzyka - Jolanta Borusiewicz):
1) La Lettre

Utwory (tekst - Marek Birner, muzyka - Jolanta Borusiewicz):
1) Every Lonely Night
2) Far Apart

Utwory (tekst - Jolanta Borusiewicz, muzyka - Krystyna Petterson):
1) Kaziu z Argentyny
2) Bierz
3) Ten pożółkły list

Utwory (tekst i muzyka - Leszek Jarmuła):
1) Giving & Getting
2) Your Time
3) If You Knew
4) Slow Down
5) Zatoka
 
Utwór (tekst - Marek Birner, muzyka - Leszek Jarmuła):
1) Time

Utwór (tekst - Barbara Paluch, muzyka - Leszek Jarmuła):
1) Bo w Piwnicznej

Utwory (muzyka - Roman Orłow):
1) Spalona ziemia
2) Ktoś na mnie czeka
3) Nie mów jaką przyjdziesz drogą
4) Umiałabym pokochać cię
5) Zamień, zamień mój chłopcze
6) Jesienny pan
7) A to jest tylko blues
8) Nikt, nigdy nikt
9) Wystarczy powiedzieć "Do widzenia"
10) Może pokocham cię
11) Zaproszenie do snu

Utwory (muzyka - Katarzyna Gärtner):
1) Hej dzień się budzi
2) Nie płacz, nie płacz


Źródła:
http://www.jolantaborusiewicz.com/bio
Informacje przekazane przez Panią Jolantę Borusiewicz
http://kppg.waw.pl/   [kppg#:1571] [Jolanta Borusiewicz]
http://allegro.pl/katarzyna-gaertner-platynowa-kolekcja-20-przebojow-i7041966826.html

Informacje nadesłane przez Pana Sergieja Koczarowa

Niniejszym pragnę podziękować Pani Jolancie Borusiewicz za ogromny wkład pracy przy pisaniu biogramu, życzliwość i cierpliwość.

sobota, 3 marca 2018

Ewa Olszewska [wzmianka]

Ewa Olszewska (wł. Ewa Loranc) - wokalistka.
Debiutowała jako wokalistka w klubie studenckim "Profesorek" w 1965 r. w Częstochowie, biorąc tam udział w programach słowno - muzycznych do 1969 r. Od 1970 r. prowadziła zawodowo działalność artystyczną z różnymi grupami, m. in.: Grupa muzyczna Juliusza Loranca, Grupa I, Grupa Solistów Sektor A, Asocjacja Hagaw. Brała udział w licznych koncertach estradowych i programach kabaretowych, a także w nagraniach dla Polskiego Radia towarzysząc takim wokalistom jak: Ewa Bem, Anna Jantar, Marek Grechuta, Elżbieta Wojnowska i wielu innym. Uczestniczyła w wielu programach telewizyjnych w TVP Warszawa, Katowice, Łódź, Poznań; koncertach oraz programach telewizyjnych w NRD i krajach Europy Wschodniej. Kilkakrotnie brała udział w Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. W 1974 roku piosenka "Radość o poranku" (muz. Juliusz Loranc, sł. Jonasz Kofta) w wykonaniu Grupy I otrzymała nagrodę Ministra Kultury i Sztuki. W repertuarze artystki znajdują się nie tylko utwory czołowych twórców polskiej muzyki rozrywkowej, ale również romanse rosyjskie oraz cygańskie, pieśni gospel, standardy jazzowe czy utwory muzyki poważnej. Aktualnie E. Loranc jest aktywnym członkiem Warszawskiego Chóru Polonia im. Ignacego J. Paderewskiego.

Ewa Olszewska

Źródło:
https://www.facebook.com/Ewa-Olszewska-1737302009623485/   [tekst i zdjęcie]



NAGRANIA PŁYTOWE

LP Muza SX 1490 (1977)
[EWA OLSZEWSKA I ANDRZEJ ROSIEWICZ & ASOCJACJA HAGAW]
Cherokee / Poor old Joe // Sugar / Lover (duet z Andrzejem Rosiewiczem)

MC Muza CK 221
[EWA OLSZEWSKA I ANDRZEJ ROSIEWICZ & ASOCJACJA HAGAW]
Sugar / Lover (duet z Andrzejem Rosiewiczem) // Cherokee / Poor old Joe

SP Muza SS 738 (1978)
[ANDRZEJ ROSIEWICZ]
Lover (duet z Andrzejem Rosiewiczem)

Źródło: http://kppg.waw.pl/  [kppg#:3480] [Ewa Olszewska]

Nagrania wokalistki uzupełniają płyty i rejestracje radiowe dokonane z Grupą I.

niedziela, 4 lutego 2018

Projekt (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny Projekt powstał w marcu 1975 r. we Wrocławiu. W jego skład weszli: Zdzisław Janiak - gitara; Paweł Mielczarek - gitara basowa; Tadeusz Blichert - perkusja i Mirosław Bielawski - śpiew. Jeszcze w tym samym roku grupa wzięła udział w festiwalu FAMA '75, a także koncertował wPolsce i NRD. W lutym 1976 r. formacja trafia pod patronat PSJ Kraków i przechodzi reorganizację. Nowy skład zespołu tworzą: Z. Janiak - gitara; Piotr Iskrowicz - gitara; P. Mielczarek - gitara basowa; Henryk Zawada - perkusja i Jerzy Kowalski - śpiew. Grupa zaczęła grać jazz rock i hard rock. Formacja współpracowała ze Stanisławem Wenglorzem i nagrała z nim kilka utworów dla Polskiego Radia. W połowie 1977 r. zespół ponownie zmienia skład: P. Iskrowicz - gitara; Zbigniew Żabowski - gitara; P. Mielczarek - gitara basowa; Krzysztof Krzyśków - perkusja i Włodzimierz Grzesik - śpiew. W rockowym repertuarze grupa występowała w licznych klubach studenckich: Stodoła, Hybrydy, Spodek, Rotunda, Jaszczury. Formacja na swoich koncertach wzmacniała skład o sekcję dętą. Zespół zakończył działalność w 1978 r.

Źródło:
  "Rock we Wrocławiu 1959-2000" - autor Bogusław Klimsa (wyd. Wydawnictwo c2, Wrocław 2016 r.)

niedziela, 14 stycznia 2018

Stowarsi (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny Stowarsi powstał w maju 1968 r. z inicjatywy Rady Zakładowej Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego. Pierwszy skład tworzyli: Krzysztof Ciesielczyk - gitara basowa; Marek Ruszczyński - gitara; Witold Kazimierz Dąbrowski - gitara, saksofon, lider; Leszek Łusiakowski - perkusja i Piotr Polański - śpiew. Pierwszy publiczny występ formacji odbył się jesienią z okazji Dnia Strażaka. W tym czasie grupa zyskała swoją nazwę - Stowarsi (od określenia Stocznia Warskiego).
  W roku następnym zespół występował w imprezach organizowanych przez macierzysty zakład oraz - latem - w stoczniowym ośrodku wypoczynkowym w Dziwnówku.
  Jesienią 1969 r. Stowarsi wystąpili w przeglądzie amatorskich zespołów Szczecina, który odbył się w Zamku Książąt Pomorskich. Zespół zajął drugie miejsce, tuż za grupą Bryczka Cioci Filomeny. Wkrótce potem do formacji dołączył Ryszard Nazdraczew - gitara. Nieco później grupa wystąpiła w programie Telewizji Katowice.
 W roku następnym zespół wystąpił w szczecińskiej Wiośnie Orkiestr. Wkrótce potem z zespołu do wojska odszedł gitarzysta M. Ruszczyński, a dołączył Andrzej Marchel - instrumenty klawiszowe. W zmienionym składzie grupa wystąpiła w lipcu 1970 r. w II Ogólnopolskim Festiwalu Związku Zawodowego Metalowców, gdzie otrzymała wyróżnienie za kulturę muzyczną. Pamiątką po tej imprezie jest płyta "Rytmy metalowców", gdzie Stowarsi wykonują dwa utwory.
  Wkrótce nastąpiły kolejne zmiany personalne. Do grupy dołączył Henryk Śniadowski -  trąbka. Wkrótce potem do wojska odszedł R. Nazdraczew, którego następnie wymienił Jerzy Szlędakowski - gitara, śpiew. W kwietniu 1971 r. formacja zdobyła I miejsce na I Wojewódzkim Przeglądzie Zespołów Amatorskim Związku Zawodowego Metalowców oraz I miejsce na I Wojewódzkim Przeglądzie Zespołów Muzycznych Związków Zawodowych. Sukcesy te zaowocowały występem podczas Wielkiego Koncertu Amatorskich Robotniczych Zespołów Artystycznych w Mielcu. W czerwcu tego roku zespół wystąpił podczas imprez towarzyszących IX KFPP Opole '71. W lipcu 1971 r. grupa wystąpiła na III Ogólnopolskim Festiwalu Zespołów Estradowych Związku Zawodowego Metalowców, gdzie zdobyła I miejsce i Puchar Ministra Przemysłu Ciężkiego (ex aequo z Egent 6 i grupą Zielone Tarcze). Wkrótce potem do formacji dołączył Janusz Mieszek (eks Bizony) - puzon, saksofon barytonowy.
  W marcu 1972 r. Stowarsi wystąpili na IX Festiwalu Muzyki Jazzowej Jazz nad Odrą we Wrocławiu. W silnej konkurencji grupa zdobyła III miejsce (ex aequo z gorzowskim Refleksem) w kategorii zespół jazzu nowoczesnego. Wkrótce potem z formacji odchodzą H. Śniadowski i J. Mieszek. Zespół występował jeszcze na estradach Polski, Czechosłowacji i NRD, ale rozbieżności repertuarowe pomiędzy liderem , a resztą zespołu stawały się coraz większe.
  Stowarsi zakończyli działalność w 1974 r.

NAGRANIA PŁYTOWE

LP ZL539 PN Muza (1971)
[RÓŻNI WYKONAWCY] RYTMY METALOWCÓW
Podarki / Spotkam ciebie
Skład: (1) Andrzej Wyrębski i Stowarsi, (2) Barbara Kwiatkowska i Stowarsi


Źródła:
  "Mocne uderzenie po szczecińsku" - autor: Wojciech Rapa (wyd. Szczecińska Agencja Artystyczna, Szczecin - 2013 r.)" - wspomnienia lidera zespołu Witolda Kazimierza Dąbrowskiego

  http://kppg.waw.pl/

sobota, 13 stycznia 2018

Horoskop (szkic biogramu)

  Zespół wokalno-instrumentalny Horoskop został założony jesienią 1974 r. W skład grupy weszli: Grzegorz Skawiński - gitara, śpiew; Waldemar Tkaczyk - gitara basowa i Jan Pluta - perkusja. Formacja występowała w klubie Medyk, gdzie muzycy grali na tzw. "fajfach" przez całą wiosnę i lato 1975 r. Latem zespół wystąpił w sopockim Non-Stopie.
  Repertuar grupy opierał sie głównie na standardach rockowych - formacja wykonywała utwory m.in. Jimiego Hendrixa, Led Zeppelin, Deep Purple, Cream oraz "Stratus" Billy'ego Cobhama i "Don't Change Horses" Tower of Power. Muzycy grali także swoje pierwsze kompozycje.
  Po roku istnienia grupa uległa rozwiązaniu. Muzycy znaleźli się w grupie Akcenty Sławomira Łosowskiego, która wkrótce przekształciła się w Kombi.

 Źródło:
"Rockowisko Trójmiasta - Lata 70." - autorzy Stanisław Danielewicz i Marcin Jacobson (wyd Bernardinum - Pelplin, 2017 r.) - gdzie przedstawionio wspomnienia basisty zespołu - W. Tkaczyka.

niedziela, 7 stycznia 2018

Dyliżans Generała (wzmianka)

  Zespół wokalno-instrumentalny Dyliżans Generała został założony w 1977 r. w Dzierżoniowie przez Janusza Kota. W skład grupy weszli: Janusz Kot - gitara, lider; Jerzy Kot - gitara; Ryszard Ferster - instrumenty klawiszowe Włodzimierz Krakus - gitara basowa; Włodzimierz Trzciński - perkusja oraz wokaliści: Teresa Kozak, Piotr Kozerawski i Bogdan Jarguz. Okazjonalnie z formacją występował Tadeusz "Harnaś" Horoszczuk - harmonijka ustna.
  Zespół wykonywał głównie swoje kompozycje. Grupa koncertowała w kraju pod patronatem Państwowego Przedsiębiorstwa Imprez Artystycznych "Impart" we Wrocławiu. Dokonał kilku nagrań w studiu rozgłośni Polskiego Radia w Opolu, a utwory te, oprócz opolskiej anteny, znalazły się na liście przebojów Programu II Polskiego Radia oraz innych audycjach.
  Grupa istniała do 1979 r.

Źródło:
  "Rock we Wrocławiu 1959-2000" - autor Bogusław Klimsa (wyd. Wydawnictwo c2, Wrocław 2016 r.)



Uzupełnienie niniejszego biogramu i zdjęcia zespołu mile widziane!

wtorek, 26 grudnia 2017

Marek Ałaszewski / Klan - Chmura nad miastem [GAD Records GAD CD 066] (CD)

  Miesiąc temu wydawnictwo GAD Records wydało album z nagraniami Pana Marka Ałaszewskiego z ponad dwóch dekad, zarejestrowanych solowo i jako reaktywowana okazjonalnie grupa Klan. Co najważniejsze, dochód ze sprzedaży tej płyty jest przeznaczony na rehabilitację chorego Pana Marka. Dlatego gorąco zachęcam do zakupu tego CD.

 Oto co można przeczytać na stronie wydawnictwa:
  "Klan w swojej oryginalnej odsłonie zakończył działalność w 1971 roku. Marek Ałaszewski, choć dużą część czasu poświęcił na sztuki plastyczne, nie zerwał z muzyką. Wracał do niej co jakiś czas – jako Klan lub pod własnym nazwiskiem. Oto dokument tych powrotów.
  „Chmura nad miastem” to zbiór nagrań z lat 1972-94, realizowanych w różnych składach i okolicznościach. Są tu psychodeliczne piosenki, poruszające ballady, ale też progresywna minisuita i nawet… rap o kawie. Frapująca dokumentacja ponad dwóch dekad poszukiwań nietuzinkowego artysty, który do studia wchodził tylko wtedy, gdy naprawdę miał coś do powiedzenia. Komplet unikatowych, studyjnych nagrań z ponad dwóch dekad uzupełniają dwa nagrania koncertowe reaktywowanego Klanu z 1992 r. Wszystko z oryginalnych taśm!
  Marek Ałaszewski w 2016 r. doznał ciężkiego wylewu, przeszedł dwie poważne operacje i od tego momentu trwa przynosząca skutki, ale niezwykle trudna, długotrwała i kosztowna rehabilitacja. Dlatego też cały dochód z niniejszej płyty przeznaczamy na wsparcie tego szczytnego celu."




   Spis utworów:
 1. Ostatnie prześwity pamięci
 2. Chmura nad miastem
 3. Płyną łzy
 4. Tryptyk
 5. Ballada dla ludzi zmęczonych
 6. Chwila nadziei
 7. Shut Up
 8. Ćma
 9. Kawiarz
10. Should Be (live)
11. Po co mi ten raj (live)

  Skład:
Marek Ałaszewski – śpiew, gitara, instrumenty klawiszowe
Tomasz Jaśkiewicz – gitara
Tomasz Buttowt – perkusja
Marian Pawlik – gitara basowa
Dariusz Jurewicz – gitara
Jerzy Młynarz – perkusja
Wojciech Waglewski – gitara
Artur Łobanowski – gitara, śpiew
Wojciech Ruciński – gitara basowa
Radosław Nowakowski – konga
Piotr Gąssowski – gitara
Krzysztof Poliński – perkusja
  Orkiestra Rozrywkowa PRiTV w Poznaniu, dyr. Leszek Paszko

niedziela, 17 grudnia 2017

Polanie / Nowi Polanie - Długo się znamy (CD)

Polanie / Nowi Polanie - Długo się znamy - Nagrania archiwalne z lat 1966-1968 [Kameleon Records KAMCD 69] (CD)

  W tym tygodniu nieoceniona firma fonograficzna Kameleon Records wydała pierwszą - z zaplanowanych dwóch - płytę CD z niepublikowanymi dotychczas radiowymi, telewizyjnymi i koncertowymi nagraniami pierwszej polskiej supergrupy - Polanie oraz jej kolejnego wydania - Nowi Polanie. I znowu wielkie, radosne zaskoczenie (choć nie tak wielkie jak przy okazji albumu Nastolatków). Ale ta płyta Polan stanowi istotne uzupełnienie jedynego dotychczas wydanego przed półwieczem albumu formacji (choć ostatnio wznowionego na płycie CD).

  A oto jak reklamuje płytę wydawnictwo:
 "Album jest pierwszą z planowanych dwóch części kolekcji zbierającej komplet radiowych, telewizyjnych i koncertowych, jednym słowem niepublikowanych nagrań zespołu z lat 1965-1968. Płyta prezentuje Polan w szczytowym momencie ich kariery, kiedy to zafascynowany dokonaniami The Animals, The Rolling Stones, czy The Yardbirds zespół prezentował bezkonkurencyjnego na naszym ówczesnym rynku, rasowego rhythm and bluesa i bluesa.
  Wyborny zestaw radiowych, telewizyjnych i koncertowych 19 nagrań (czyli ponad 79 minut muzyki) pierwszej polskiej supergrupy – Polanie. Album uzupełnia 7 nagrań formacji Nowi Polanie z 1968 r. 6 nagrań to odpowiedniki radiowe nagrań zamieszczonych na jedynym LP zespołu. 19 utworów nie posiada swoich odpowiedników płytowych.  dwa unikatowe nagrania koncertowe "Can-Can" i "Nie wiem sam" z lat 1966/67. 7 jazzująco-soulujących nagrań stanowiących komplet rejestracji kolejnego wcielenia grupy – Nowi Polanie z Wojciechem Skowrońskim i Daną Lerską w rolach wokalistów.
  Materiał zremasterowany z taśm matek oraz najlepiej zachowanych kopii, zawiera niezwykle starannie i pieczołowicie odrestaurowane brzmienie – bez nadmiernej kompresji i przesadnego odszumiania. Album uzupełnia dwudziestostronicowa kolorowa książeczka zawiera mnóstwo unikatowych fotografii. Wszystkie zamieszczone utwory po raz pierwszy na CD!
  Pozycja więcej niż obowiązkowa dla wszystkich fanów polskiego rocka, big beatu, rhythm and bluesa!"
   
  Spis utworów :
 1. A ty pocałujesz mnie (wersja radiowa)   (3'03)
 2. Nie tylko ty (wersja 1)   (2'25)
 3. Nie lubię się wzruszać   (2'04)
 4. Ciebie wybrałem (wersja radiowa)   (3'17)
 5. Cool Jerk (wersja radiowa)   (3'05)
 6. Deszcz i wiatr   (3'16)
 7. Tak niewiele w życiu mam   (2'22)
 8. Lucille   (4'10)
 9. Nie wiem sam (wersja radiowa)   (2'08)
10. Nieprawda, nie wierzę (wersja radiowa)   (4'14)
11. Boom Boom   (3'24)
12. Długo się znamy (wersja radiowa)   (2'47)
13. Podobni do mew   (3'07)
14. Dziwny dom   (2'59)
15. Złoty saksofon   (4'02)
16. Nie tylko ty (wersja 2)   (2'27)
17. Every Little Bit Hurts   (4'38)
18. Can Can (live - Gitariada 1966)   (2'12)
19. Nie wiem sam (live - Zgaduj Zgadula 1967) (2'19)
20. Śniło mi się   (3'25)
21. Do jeziora spadła gwiazda   (3'34)
22. Rzuciłbym to wszystko   (2'27)
23. Piekło i niebo   (3'05)
24. Zenek   (2'23)
25. Pierwszy dzień jesieni   (2'50)
26. Ty, wszędzie ty   (2'19)





   Od siebie dodam, że to wspaniały prezent na gwiazdkę, który sam sobie sprawię. I co polecam innym entuzjastom zespołu i polskiej muzyki rockowej. Nie musi być tylko z tej okazji...